Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
arendo adv.
adv. — Graff I, 427 s. v. arandi.
arendor: comp. Gl 2,83,28 (2 Hss., Stuttg. H. B. vi, 109, 9. Jh.). 85,52. 102,8 (3 Hss., clm 19 417, 9. Jh.). 4,319,18. 323,51 (mus. Salz., 9. Jh.). 437,1.
streng, hart (von der Strafe): crimmor .. a. [huiusmodi pernicies] saevius [et] austerius [vindicetur, Conc. Sard. i].