Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
arbitrarius
arbitrarius , -a, -um . 1 arbitri proprius — schiedsrichterlich , Schieds- : a strictius de munere arbitri: Chart. Turic. 378 (c. 1215) per -am arbitrariam sententiam inter partes taliter diffinivit ( Chart. Pommerell. 93. al. ). Chart. Helv. arb. 38 p. 64,13 ex -a arbitraria potestate ( Chart. Rhen. inf. II 549 p. 315,6. Chart. Merseb. 420). Chart. Burgel. 75 p. 93,34 auctoritate -a arbitraria precipientes ( Chart. Port. 161. al. ). Chart. ord. Teut. (Hass.) 359 ordinacionem -am arbitrariam ... observare. v. et p. 862,43. b latius de eo, qui arbitrando iudicat: Summa dict. Saxon. 7,7 p. 232,4…