Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
apporto
apporto (adp-, apo-) , -avi, -atum , -are apportare . 1 proprie i. q. afferre, adducere — heranbringen, -führen : Wett. Gall. 11 ad-tum rete. Notker. Balb. gest. 1,16 p. 20,3 murem ... episcopo venalem ad-vit. Thietm. chron. 6,14 igne iam ad-to. Wipo gest. 39 p. 59,15 crucem sanctam ... -ari apportari fecerat. Albert . M. animal. 1,523 sanguinem, quem ad-ant venae. saepe. c. sensu solvendi: Chart. ord. Teut. (Hass.) 49 (a. 1235) censum ... ad ... cenobium ... apo-vi ( Chart. Tirol. notar. I 415 p. 194,13). c. sensu perferendi: Dipl. Conr. II . 144 Manigoldus ... nostrae ad-vit presentiae prece…