Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
appodio
* appodio , -avi, -atum , -are appodiare . (ad et podium; cf. ital. appoggiare, francog. appuyer; v. et Corominas, Dicc. etim. castell. I. p. 239sq. ) script. apo-: l. 49.52.67.72. al. I proprie: A trans. i. q. acclinare, fulcire, sustentare — (an)lehnen, stützen, halten : 1 gener.: Vita Karoli M. 2,22 p. 64,30 -vit appodiavit Gelasius feretro affructabulum. Cono Laus. notae p. 788,9 lignum apodiatum ad murum. Wilh. Rubruqu. itin. p. 270,11 cum -at appodiat maxillam vel mentum super manum. Albert. M. miner. 3,2,5 p. 81 a ,28 ligna viridia ad lapidem aeris apodiata ... cremabantur. miss. 2,7,6 …