Eintrag · Mittellateinisches Wb.
apostropha f.
apostropha, -ae f. (ἀποστροφή) MLWscript. -straph-: MLWl. 66. 1 allocutio, affatus — Anrede, Ansprache: a strictius usu rhet. MLWi. q. conversio ad certam personam — das Sichhinwenden zu einer bestimmten Person (cf. H. Lausberg, Handbuch der literar. Rhetorik. 1960. p. 377sqq.; v. et MLWGodesc. Saxo gramm. 2,54 p. 474,7 ‘-aapostropha’ aversio): MLWRup. Tuit. medit. 1,12 p. 370A per tropum, qui -aapostropha dicitur, id est conversio, sermo ad eos omnes reducitur (a filio Dei). MLWLamb. Wat. annal. MLWa. 1153 p. 526,32 mihi heu! dicendum est -aapostropha (sc. ad personam absentem). MLWGerhoh. psalm. 36,38 p. 577,5 stropha ... dicitur conversio, unde et dicitur -aapostropha locutio in medio sermonis ad aliquem vel praesentem vel quasi praesentem conversa. MLWEberh. Alem. labor. 317 thematis in tractu mihi servit -aapostropha, sermo cuius ad absentem se rapit arte sua. b latius: MLWAnselm. Leod. gest. 74 -aapostropha ad Lethgiam, ut religionem teneat. MLWCosmas chron. 40 p. 73,29 hanc -amapostropham (-straph-apostrapham MLWvar. l.) eufonizat iuvenis secum:‘MLWeqs.’ MLWSumma dict. Saxon. 7,12 p. 244,21 ad eum, cum quo dispensat papa, -amapostropham facit et dirigitur sermo eius. MLWAlbert. M. Is. 45,2 p. 458,94 ‘gloriosos terrae humiliabo’, -aapostropha ad Cyrum et ad Christum. 45,17 p. 465,26 -aapostropha est ad populum, ut consoletur. MLWGesta Ern. duc. II 18 p. 215,20 ad quos (milites) iterum dux sub -aapostropha ait: ‘MLWeqs.’ MLWal. 2 mutatio — Wandlung: MLWAmalar. ord. antiph. 5,20 -aapostropha fit de converso homine per paenitentiam ad evangelicum virum. 44,3 nos -amapostropham facere de laetitia in tristitiam. 3 mus. MLWi. q. genus neumatis formam apostrophi exhibentis — Neumenzeichen in Form eines Apostrophs (cf. P. Wagner, Neumenkunde. 1905. p. 20sq.): MLWFrutolf. (?) brev. 14 p. 101 -aapostropha, distropha. Pape