Eintrag · Köbler Anfrk. Wörterbuch
antrustio M.
antrustio , M.
- nhd.
- Truppenangehöriger, Gefolgsmann des Königs, Bandenmitglied
- ne.
- member of a gang
- Q.:
- Capitula legi Salica addita, Lex Salica, Pactus legis Salicae (507-511?)
- E.:
- s. trustis; B.: Capitula legi Salica addita 70, 2 Si antruscionem uel feminam tale ordinem interfecit, 71, 2 Si quis antruscionem castrauerit, 73 De antruscione, 71, 1 Si antruscionem antruscio, 73, 1 ubi antrusciones, 73, 6 Quicumque antruscio, 73, 7 Si antruscio antruscionem, 37, 8 Si antrustio contra antruscionem, Lex Salica Si quis antruscione dominico occiserit, 70, 1 si antruscio dominicus fuerit, 70, 2 Si uero antruscio dominicus non fuerit, Pactus legis Salicae 42, 1 Si quis collecto contubernio hominem ingenuum in domo sua adsallierit et ibi eum occiderit mallobergo bistolio si antruscio dominicus fuerit, 42, 2 Si uero antruscio dominicus non fuerit
- L.:
- Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes, 2001, 376b
- Son.:
- lat.-ahd.?