Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
antlîh adj.
adj., bair. ändlich, vgl. Schm. 1,86 s. v. änlich.
ant-lichir: nom. sg. m. Gl 4,167,27 (Sal. d, 12. Jh.); ante-licher: dass. 38,34 (Sal. a 1, Zwettl 1, 13. Jh.).
altererbt, von den Vorfahren überkommen, uralt: avitus Gl 4,38,34 (Parallelhs. altlîh). 167,27.
Vgl. anolîh.