Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
antfahs adj.
adj., mhd. antvahs; ae. andfeax. — Graff III, 447.
ant-fahs-: nom. sg. f. -iu Gl 2,693,29 (lat. abl. pl.). 697,31 (beide Melk n. sign., 11. Jh.). Nc 802,17. 831,15 [162,24. 199,19/20]; nom. pl. m. -e Gl 2,691,29 (Melk, vgl. o., lat. abl. pl.); nom. pl. f.? -e 4,350,25 (Trient 1660, 11. Jh.; zur Form vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 388).
langhaarig, mit langem, frei herabhängendem Haar, auch mit aufgelöstem (nicht gebundenem oder geflochtenem) Haar: antfahse [ad templum ... ibant] crinibus [Iliades passis, Verg., A. i, 480] Gl 2,691,29. antfahsiu [ecce, trahebatur] passis ... crinibus [a templo Cassandra, ebda. ii, 403/4] 693,29. antfahsiu crines effusa [sacerdos (Dido) ... tonat ore deos, ebda. iv, 509] 697,31. antfahse [nymphae ...] caesariem effusae [nitidam per candida colla, ders., G. iv, 337] 4,350,25. so cham do einiu (Philosophia) ... antfahsiu . nah temo philosophorum site crinita ... femina Nc 802,17 [162,24]. (Venus) antfahsiu crebro ... capillicio vulsa . i. spisso crine soluta 831,15 [199,19/20].
Abl. antfahsî.