Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ankallîh adj.
adj. — Graff I, 345.
anchal-: nom. sg. f. -lichiu Gl 1,317,22 (Rb, lat. abl.); acc. sg. f. -lihha 426,56 (ebda., lat. abl.).
bis zum Knöchelreichend (von einem Gewand): tunicha anchallichiu [nudaverunt eum (Joseph)] tunica talari [, et polymita, Gen. 37,23] Gl 1,317,22. anchallihha tunihun [quae induta erat] talari tunica [2. Reg. 13,18] 426,56 mit anderer Konstruktion im Deutschen.