Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
animaliter adv.
adv. animaliter . 1 animae (sc. principio vivendi et cogitandi) convenienter — der Seele (als Lebenskraft und Denkprinzip) gemäß : Albert. M. animal. 3,41 quae in cerebro accipiunt virtutes -r animaliter operantes. veget. 1,68 -r animaliter ... inesse animalibus dicunt sensum, quando inest secundum solum animae actum vel passionem. caus. univ. 2,2,44 p. 545 a ,34 in anima ... nobili -r animaliter secundum eius proportionem et possibilitatem sunt haec omnia. al. 2 spiritualiter — geistig : Rather . apol. 5 pascere ... gregem ... -r animaliter ... et, opus si fuerit, corporaliter. epist. 26 intu…