animalis

animalis, -e. I adi.: A animae (sc. principii vivendi et cogitandi) proprius — der Seele (als Lebenskraft und Denkprinzip) eigen (MLWdef.: MLWAlbert. M. caus. univ. 2,1,16 p. 459^b,19 operatio -isanimalis ab anima et non ab animali dicta): MLWConstant. Afric. theor. 2,1 p. 5b^r actiones sunt tres: spiritualis, naturalis et -isanimalis, quibus corporis instrumenta sunt similia. MLWAlbert. M. sent. I 8,26 p. 260^a,23sq. spiritus est instrumentum animae quoad operationes primas ipsius, quae sunt vitalis, naturalis et -isanimalis ...; per -emanimalem spiritum influit anima -iaanimalia opera, ut sunt sensus et motus. MLWspirit. 1,2,1 p. 231^b,14 principium ... -isanimalis spiritus dicit Galenus (cf. Galen. MLWed. Kühn V. p. 644,13sq. MLWal.) esse in cerebro per nervos sensibiles et motivos. 1,2,4 p. 237^a,24 sentire ... et imaginari et memorari et intellegere animae vocantur opera: et ideo vires illae et spiritus -esanimales vocantur MLWeqs. MLWveget. 1,71 iudicium totum est -eanimale et non corporale. MLWnat. anim. 1,8 p. 17,35 tres habet nobilis anima operationes, divinam ... et intellectualem et -emanimalem (cf. notam MLWed.). MLWcaus. univ. 2,1,5 p. 458^b,10 dico ... -emanimalem operationem ... influxivam vitae et motus localis. MLWal. remissius: MLWCarm. Bur. B 105,1,3 dum ... langueret -isanimalis, prevaleret naturalis virtutis dominium. MLWmus.: MLWAbsal. serm. 20 p. 122^A alia musica, quam docet Deus, ... est -isanimalis, alia spiritalis, alia coelestis -isanimalis est musica, quando sensus exteriores nihil superfluum appetunt et a ductu rationis nequaquam discordant MLWeqs. B ad animantia pertinens — den Lebewesen zugehörig: 1 vivus, animatus — belebt, beseelt: a philos. et natur.: MLWAlbert. M. sent. I 8,26 p. 260^a,42 de actu vitae, quae est anima, cuius effectus dat esse -eanimale. MLWveget. 2,20 quaedam animalia sunt perfecta in participando potentias -esanimales et quaedam sunt imperfecta. MLWal. v. et p. 663,55. b alch.: MLWAnon. secret. p. 68,29 teratur alumen plumae ... cum quadruplo eiusdem urinae vel cum aqua -ianimali (-lisanimalis MLWcod.). p. 72,14. MLWPs. Avic. anim. 7,1 p. 397 vocatur sanguis lapis -isanimalis (MLWPs. Arist. tract. p. 787, 27 MLWl. -emanimalem, vegetabilem, mineralem). MLWal. 2 vitalis, animans — belebend, beseelend: v. p. 663,63. C carnalis, terrenus — fleischlich, irdisch (cf. Vulg. I Cor. 2,14. 15,44sq.): MLWHraban. univ. 7,8 p. 199^D in corpore -ianimali significat apostolus praesentis vitae statum, quamdiu homo gerit corpus mortale. MLWNadda Cyriac.I 8,4 tu, homo -isanimalis, minime quę Dei sunt, sapis. MLWChart. Eberb. 19 p. 40,5 secundum necessitatem -isanimalis hominis, sine qua spiritualis ministerium suum nequit explere. MLWal. D brutus, stultus — unverständig, einfältig: MLWVita Udalr. Cell. II 41 (21) erroneo populo adhuc rudi, adhuc -ianimali. II subst.: A masc.: homo terrenus — irdischer Mensch: MLWAmalar. epist. 6,8 tui -esanimales, inflati munditia corporis. MLWoff. 1,12,3 (bis). MLWOtto Frising. chron. 8,27 p. 438,4 ad hanc ... vitam mortalem ... nascentes -esanimales seminamur. B neutr.: 1 quod animae proprium est — das Seelische: MLWPs. Plato quart. 3 p. 129,24 per -eanimale est, quod cognoscitur naturale. 2 animatum — das Belebte: MLWAldh. ad Acirc. 7 ab -ianimali ad inanimale (cf. Isid. MLWorig. 1,37,3) metaforice retulit. MLWFroum. epist. 74 ab -ianimali hoc inanimale (sc. epistola) pro -ianimali mittitur ad -eanimale. MLWalch.: MLWPs. Calid. secret. 3 quidam ... nominaverunt ea (sc. naturas rerum) mineras et quidam -eanimale, quidam autem herbale.