Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
angulariter adv.
adv. angulariter . 1 ad formam anguli — winkelförmig : Gloss. Roger. I A 1,2 p. 510,39 caput ... vulnerari ... secundum longum et latum, circulariter et -r angulariter . Brunus Long. chirurg. 1,19,5 p. 117 G ut suspendatur manus infirmi -r angulariter ad collum eius. Albert. M. animal. 3,91 quae (ossa) ibi -r angulariter coniunguntur. 2 secundum angulos — in bezug auf die Winkel : Ps. Boeth. geom. p. 417,2 quamvis rhombi aut -r angulariter aut lateraliter a ... parallelogrammis dissideant. 3 angulis se tangentibus — durch Berührung der Ecken : Albert. M. cael. 3,2,7 p. 277 b ,30 octo cubi -r a…