Eintrag · Mittellateinisches Wb.
angulariter adv.
adv. angulariter. 1 ad formam anguli — winkelförmig: MLWGloss. Roger. I A 1,2 p. 510,39 caput ... vulnerari ... secundum longum et latum, circulariter et -rangulariter. MLWBrunus Long. chirurg. 1,19,5 p. 117G ut suspendatur manus infirmi -rangulariter ad collum eius. MLWAlbert. M. animal. 3,91 quae (ossa) ibi -rangulariter coniunguntur. 2 secundum angulos — in bezug auf die Winkel: MLWPs. Boeth. geom. p. 417,2 quamvis rhombi aut -rangulariter aut lateraliter a ... parallelogrammis dissideant. 3 angulis se tangentibus — durch Berührung der Ecken: MLWAlbert. M. cael. 3,2,7 p. 277b,30 octo cubi -rangulariter in uno puncto coniuncti. 4 diagonaliter, oblique — übereck, diagonal, schräg: MLWPs. Boeth. geom. p. 427,16 notas ... -rangulariter inscribere. MLWAsilo rhythmimach. p. 12,7 species multiplicis legitimos tractus habeant in ante, retro, dextrorsum, sinistrorsum, -rangulariter in campum secundum. MLWRadolf. epist. 1 p. 514,15 si quadrato per oblicum linea -rangulariter fuerit ducta. decussatim — kreuzweise, x-förmig: MLWWolbero cant. 1 p. 1069A -rangulariter ... utrinque repugnant equitatus Domini et invidia, equitatus diaboli et dilectio, ut simul esse nequeant. Humperdinck