Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
anfractus
anfractus -a , -um melodisch bewegt — melodically active [s.XI] LmL Guido micr. 17, 40: iste continuationem et mollitiem secundum suae mentis lasciviam quaerit, ille utpote gravis, sobriis cantibus demulcetur; alius vero ut amens in compositis et anfractis vexationibus pascitur; et unusquisque eum cantum sonorius multo pronuntiat, quem secundum suae mentis insitam qualitatem probat ( inde LmL Iac. Leod. spec. 7, 9, 10). LmL Ps. - Guido epil. p. 39b: unus in modum historiae recto et tranquillo feratur cursu; alter vero anfractis saltibus concinatur ( inde LmL Bart. Ram. 1, 3, 2 p. 55: ... alter…