Eintrag · Lex. musicum Latinum
anfractus
anfractus -a, -um melodisch bewegt — melodically active [s.XI] LmLGuido micr. 17, 40: iste continuationem et mollitiem secundum suae mentis lasciviam quaerit, ille utpote gravis, sobriis cantibus demulcetur; alius vero ut amens in compositis et anfractis vexationibus pascitur; et unusquisque eum cantum sonorius multo pronuntiat, quem secundum suae mentis []insitam qualitatem probat (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 9, 10). LmLPs.-Guido epil. p. 39b: unus in modum historiae recto et tranquillo feratur cursu; alter vero anfractis saltibus concinatur (inde LmLBart. Ram. 1, 3, 2 p. 55: ... alter vero anfractibus et saltibus concinitur). LmLQuaest. mus. 1, 19 p. 47: Extendit autem (sc. autenticus modulus deuteri) contra omnium autentorum legem inceptiones suas et tenorem in sextam a finali vocem. Quod ideo factum esse creditur, quia, cum amfractis saltibus delectetur, ad lascivum eius incessum non conveniebat ⋅C⋅ quadratum (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 45, 13).