Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ana-[h]ruofento adv.
adv. (zur Ableitung vom sw. Verb vgl. Riecke, jan-Verben S. 167).
ana-ruofento: Npw 17,4 (getrennt geschr.).
anrufend: unseren trohtinen lobonto unde ana ruofento so bin ih heil fone minen fianden laudans invocabo dominum, et ab inimicis meis salvus ero (Np mit lobe haren ih ze imo . unde so tuondo uuirdo ih kehalten).