Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
agaleizen sw. v.
sw. v.
ageleizzint: 3. pl. Gl 2,61,11 (Einsiedeln 179, 10. Jh.).
eifrig streben, sich um etw. bemühen: [qui bona prae se corporis ferunt, quam exigua quam fragili possessione] nituntur [Boëth. 3,8; n. = sich stützen auf, falsch übersetzt].
Vgl. agaleizôn sw. v.