Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
affligo
affligo (adf-) , -flixi, -flictum , -ere affligere . script. : adf- evanescit in schedulis nostris post s. IX. afl-: Liutpr. antap. 1,1 ex. 3,38. v. et p. 365,28. -co: Chron. Salern. 43 p. 45,23. ? depon. afligi (var. l. ): Liutpr. antap. 3,38. I strictius: A ponere, figere — (auf) setzen : Ecbasis capt. 282 teneram telluri -ere affligere plantam. remissius: Hist. Lang. Goth. 2 in Pannoniae urbis patriam suam hereditatem -xerunt afflixerunt . B ferire — schlagen : Aldh. virg. II 1320 -tus afflictus flagris et stipitis ictu. II latius: A opprimere, vexare — be-, unter drücken, quälen : 1 c. sen…