affinalis

affinalis (clavis, gradus, littera, sedes, vox) Nebenschlußton, Nebenfinalis (die Töne a C c (d) für die regulären Finales D E F (G)) — auxiliary final pitch, a secondary final (the notes a C c (d) for the normal finals D E F (G)) [s.XIII] LmLPetr. Cruc. 1, 13: Quatuor sunt litterae finales, scilicet ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅, et dicuntur finales, quia isti toni regulariter finiuntur in ipsis. Tres sunt litterae affinales, scilicet ⋅a⋅b⋅c⋅, et dicuntur affinales, quia suppleant vices aliarum quatuor; et hoc est, quando aliqui tonorum, qui non possunt in finalibus litteris finiri propter suum ascensum vel propter sua principia, tunc finiuntur in istis. [s.XIV] LmLIac. Leod. comp. 2, 5, 30 - 32. LmLIac. Leod. comp. 2, 8, 2: Pro litteris tonorum videlicet sedibus finalibus vel affinalibus. al. LmLIac. Leod. spec. 6, 32, 26: propter dissimilitudinem inter tactas voces affinales, quia ⋅a⋅, quae per diapente affinis est ad ⋅D⋅, deponitur per tonum et tonum, ⋅d⋅ vero per tonum et semitonium. LmLIac. Leod. spec. 6, 39, 8. LmLIac. Leod. spec. 6, 41, 1. LmLIac. Leod. spec. 6, 41, 20: cantus multi notantur in affinalibus clavibus vel vocibus, qui in propriis finalibus convenienter possent notari. LmLIac. Leod. spec. 6, 41, 30. LmLIac. Leod. spec. 6, 46, 16. LmLIac. Leod. spec. 6, 47, 12: Hic tonus (sc. quintus) utitur raro vocibus suis affinalibus. LmLIac. Leod. spec. 6, 76, 6: ⋅c⋅ acuta, secundum Guidonem, dicitur clavis affinalis. LmLHugo Spechtsh. 70: Clavibus in gravibus sed si quit currere cantus, / non affinales debet percurrere claves. LmLSumm. Guid. comm. 1, 61: nonnumquam cantus ex aliqua necessitate cursus sui, quem minus convenienter propria clave finali servata potest perficere, clavem affinalem requirit. LmLTrad. Holl. I p. 184: finitur in sede affinali. LmLAnon. Carthus. p. 441b: ⋅G⋅ gradum affinalem non habet. [s.XV] LmLSzydlov. 9 p. 40: Ambitus et fines cantuum transpositorum in clavibus affinalibus. LmLSzydlov. 13 p. 48.