Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
aestus m.
aestus (est-) , -us m. (? n.: l. 44) form. : gen. sg. -i: l. 52. abl. sg. -o: l. 51. I proprie: A ardor, fervor, calor — Hitze, Glut : 1 gener.: Walahfr. Mamm. 17,14 flammae medios intrare per -us aestus . hort. 322 solis. Mirac. Genes. Hier. 20 ob fervorem -us aestus tunica se exui. Walth. Spir. Christoph. II 5,194 rogi. Dipl. Heinr. II . 320 p. 401,19 sustinuit famem, ... sitim, estus et frigus. Carm. de Iuda 3,63 (ed. P. Lehmann, Erforsch . d. Mittelalt. II. p. 280) funestum ... e-um estum Averni. Albert. M. caus. element. 1,2,5 illud (sc. vapor inclusus calidus) vocatur a nautis -us aestus…