Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
aestas f.
aestas (est-) , -atis f. (m. vel n.: Chron. Moiss. a. 810 [MGScript. II p. 258,44]. Annal. Ved. a. 897 p. 78,22. v. et l. 65) ? gen. sg. aestis: Hugeb. Wynneb. 2 p. 108,18. etym.: Comput. cod. Bern. 7 nomen accipet ... estas de longitudinem, quod ardor sit. 1 calidum tempus anni, tempus quo virent plantae — warme Jahreszeit, Vegetationszeit, Sommer : a latius: Aldh. ad Acirc. 33,5 me (sc. lusciniam) bruma fugat, sed mox -e aestate redibo. Hugeb. Willib. 3 p. 92,7 crescente e-is estatis chaumate. Annal. Lauresh. a. 798 in ipso -e aestate . Walahfr. carm. 63,1,3 ver novum praesentat -s aestas . …