Eintrag · Mittellateinisches Wb.
aequanimiter adv.
adv. aequanimiter. 1 de animi habitu: a moderate, patienter — gelassen, geduldig: MLWErmenr. ad Grim. 4 p. 539,1 -raequanimiter, si qua sunt in eis (monasteriis) anomala, dirigis. MLWThietm. chron. 7,3 illatum facinus -raequanimiter portavit. MLWChart. Turic. 1150 p. 246,1 homagii dampnum ... e-r sustinere. MLWal. b quiete, pacifice, obtemperanter — ruhig, friedlich, gehorsam: MLWThegan. Ludow. 20 p. 595,30 nullus enim cum eis -raequanimiter vivere potest. MLWVita Magni Fauc. 29 equi ... indomiti ... ferentes sanctum corpus valde -raequanimiter. MLWWiduk. gest. 3,64 Wichmannus -raequanimiter se continuit. MLWDipl. Otton. II. 212 quod ut verius credatur diligenciusque -raequanimiter ab omnibus observetur. 2 de relatione MLWi. q. aequaliter, pari modo — in gleichem Maße, zu gleichen Teilen, in gleicher Weise: MLWLiber diurn. 92 fas exigit -raequanimiter nos uniuscuiusque ecclesiae privilegii iura ... promulgare possidenda. MLWDipl. Karoli III. 165 e-r transfundimus. MLWCod. Odalb. 99a territorium ... contra suum -raequanimiter mensuratum. MLWTrad. Frising. 1469 p. 319,36 porcio hereditatis ... fratribus e-r distribuenda. Chart. Chiems. 16 (MLWMon. Boica II p. 456,27) quod ... ceteri pueri ... cum posteris meis e-r (sic charta, -tus MLWed.) dividantur. c. dat. MLWi. q. aeque ac — gleich wie: MLWChart. eccl. Erf. 110 p. 60,19 (a. 1193) ut ... orationum suarum munera ... equaminiter (sic?) ipsis penes Deum nobis impartiantur. Payr