Hauptquelle · Lothringisches Wb.
Ämetz f.
Ämetz [èmets, Pl. –ə n fast allg.; èmetsəl Falk. ; èimets Bo. ; èms Schw. ; émeïs Berl. ; ómas Si. ; óməs D. ] f. Ameise. Er hot so wenich Ruh wie'n Ä., Vbg. Geratzten (rüstig ) sen we i n Eimetz Bo. Es wuwelt voll Ä. — De Ä. hon mich verseicht (gestochen) Lix. — schwäb. 164 Êmez. — Zss.