Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
aegritudinalis
* aegritudinalis (eg-) , -e . def. : Albert. M. nat. anim. 2,14 p. 41,6 quae innaturalia et -ia et corruptiva sunt naturae, sicut est superfluum et diminutum tam in passionibus innatis quam in passionibus illatis eqs. 1 morbum efficiens — Krankheit bringend : Notulae Wilh. Cong. 1390 fluxus emorroidarum ... fit causa e-is egritudinalis . 2 morbidus — krankhaft : Albert. M. cael. hier. 7,13 p. 202 a ,33 operatio sive naturalis sive acquisiti sive -is aegritudinalis habitus. eth. 7,1,8 p. 484 b ,3 sunt ... quaedam malitiae ... -es aegritudinales ( p. 1149 a , 6 νοσηματώδεις ) eo, quod aegritudin…