Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
aegre adv.
adv. aegre ( eg- egre ). metr. -rĕ aegrĕ : l. 65.69. 1 strictius i. q. cum doloribus corporalibus — unter Schmerzen : Berth. (?) annal. a. 1077 p. 304,21 -ime multum defecit et contabuit. 2 latius: a operose, difficulter — mühsam, schwer : Beda hist. eccl. 4,11 p. 225,31 quod dum egre inpetraret . Poeta Saxo 5,368 cibis paulo -ius aegrius abstinuit Carolus . Hrotsv. gest. prol. 6 regalium multiplicitatem gestorum nutando et vacillando -ime transcurri. al. b desideranter — sehnsüchtig : Hrotsv. Gong. 321 pluribus in lucem suspensis -e aegre sequentem. Walth. Spir. Christoph. I praef. p. 63,24 -…