Eintrag · Mittellateinisches Wb.
adverbium n.
adverbium, -i n. pars orationis ad significationem adimplendam verbo adiecta — Adverb: 1 gener.: MLWErchanb. Frising. (?) gramm. p. 42,18 -umadverbium a verbo Donatus separare noluit, sine cuius adiunctione nihil significare posse conspexit. MLWGodesc. Saxo gramm. 1 p. 402,3 omnis etenim pars, postquam desinit esse, quod est, transit in -umadverbium. MLWAurel. Reom. mus. 8 p. 41b sicuti in -oadverbio caeterae redundant partes, ita MLWeqs. MLWHonor. August. anim. 2 pronomen locum proconsulis, -umadverbium locum praefecti sibi vendicant in civitate grammaticae. MLWAlbert. M. summ. theol. II 22,138,3 p. 465a, 36 praepositio cum ablativo transit in vim -iadverbii. MLWal. 2 spec.: MLWAldh. ad Acirc. 114 p. 157,9 ab -oadverbio qualitatis et quantitatis ut ‘sancte, caste’ MLWeqs. MLWAmalar. ord. antiph. 11,2 ‘ecce’, quod est -umadverbium demonstrativum. MLWErchanb. Frising. (?) gramm. p. 39,9 praepositiones sive -aadverbia praepositiva. MLWGodesc. Saxo gramm. 1 p. 357,13 ‘sodes’ -umadverbium est deprecantis (cf. 2 p. 470,8 -umadverbium ... precativum). p. 358,6 ‘cum’ et ‘tum’ ordinis -aadverbia sunt sicut temporis ‘tunc’ et ‘nunc’ (MLWGunzo epist. 4 p. 27,12). p. 378,14 illa superiora -aadverbia (ut ‘sexto’) sunt ordinis, ista (ut ‘sextum’) numeri. 2 p. 492,24 pro ‘sic’ -oadverbio iurativo positum est ‘ita’. MLWRather. Metr. 6 p. 459A dubitandi sum -oadverbio (sc. ‘forte’) usus. MLWGerhoh. epist. 23 p. 590B -umadverbium interrogativum (sc. ‘quomodo’). per lusum verborum de coniunctione monasteriorum: MLWHist. Mosom. 2,5 cum illa Tingensi abbatiola Mosomense cenobium nomen habuit et participium, ut cum verbo prepositionis -umadverbium fieret coniunctionis eqs. mus. MLWi. q. expressio — Ausdruck: MLWAurel. Reom. mus. 9 p. 42a respondit Graecus se Nonaneane MLWsim. nihil interpretari, sed esse ... laetantis -aadverbia. Ziltener