Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
adultero
adultero , -avi, -atum , -are adulterare . form. -riando: p. 261,3. depon .: l. 70. p. 261,4.24. adde Cod. Karol. 3 p. 486,8. cf. p. 261,41. I intrans.: A adulterium committere — Ehebruch begehen : Leg. Wisig. 5,2,5 si mulier fuerit -asse adulterasse detecta. Capit. reg. Franc. 15,11 si quis homo habet mulierem legittimam et frater eius -vit adulteravit cum ea. Tract. de caus. mul. 95 p. 56,3 ut mulier cum alio -are adulterare non possit. Albert. M. animal. 9,54 -ta adulterata ( p. 585 a , 15 μοιχευομένη) est et impraegnabatur post viri sui impraegnationem. al. inf. pro subst. : l. 31. B stupr…