Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
admiror
admiror (amm-) , -atus sum , -are admirari . pass. : p. 213,4.27.30. 1 de novitate stupenda i. q. obstupefieri — sich wundern, erstaunt sein : a gener.: Brev. Notit. p. A 4 de quo -ti admirati valde. Rimb. Anscar. 35 p. 67,15 cumque haec omnia -ans admirans et horrescens aspiceret. Hrotsv. Cal. 9,6 -ando admirando deficimus. Widuk. gest. 1,18 ex. ad novas rerum facies stupentes -ti admirati . 1,30 humanae ... mutabilitatis communem -tus admiratus est fortunam . Thietm. chron. 7,70 omne rarum est utique -andum admirandum ac persepe ut portenta stupendum. Dipl. Conr. II . 130 nefariam consuetudi…