Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
adelphus m.
* adelphus (-lf-) , -i m. ( ἀδελφός) praecipue in poesi. frater — Bruder : 1 strictius de fratribus uterinis: Carm. libr. III 56,11 qui fuerit binis idoli contemptus -is adelphis . Thiofr. flor. 3,4 p. 376 C egregios -fos adelfos ... nominatos Boanerges . Willibr. II 1,364 sit coniunx eius -fi adelfi , ne fratris semen pereat . 2 latius: a c. respectu caritatis fraternae: de monachis: Hucbald. carm. app. 1,11 lector erit vester Nitgerus carus -us adelphus ( Carm. libr. III 67 Geraldus carus -us adelphus ). Epist. Teg. I 7 cum -fo adelfo Dei salvatoris indigno tyrunculo. Froum. epist. 17 F(roum…