Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
acquisitum subst. n.
subst. 1. acquisitum , -i n. 1 acquisitio, possessio, proprietas — das Erworbene, Besitz, Erwerbung (fere in chartis): Chart. Sangall. A 39 p. 41,8 (a. 763) quidquid mihi de paternico vel de maternico aut adquesito meo contingebat. Trad. Frising. 643 totum et integrum tam de ad-is quam adquirendis tradidit. Dipl. Otton. I . 335 p. 450,14 se intromittere ... in universis hereditatibus eorum sive ad-is necne libellariis. Chart. episc. Hild. I 38 p. 28,4 cum omnibus ... cultis et incultis, -is acquisitis vel acquirendis. Adam gest. 2,29 p. 90,7 contentus -is acquisitis raro curiam adiit pro acqui…