Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
accusabilis
accusabilis , -e . 1 accusatione dignus, incusabilis, vituperabilis — anklagens-, tadelnswert : Capit. Bened. 3,111 de accusatoribus ..., quorum vita est -is accusabilis . Gerhoh. Sim. p. 250,21 per ipsam cupiditatem -es accusabiles fiunt. Albert. M. bon. 185 p. 115,85 omnis actus laudabilis vel -is accusabilis . cael. hier. 9,5 p. 277 b ,30 non faciunt angeli, ut homines sint magis -es accusabiles ( cf. p. 276 b ,41). miss. 3,4,13 p. 88 b ,8 diabolus accusabat fratres nostros ..., hoc est -es accusabiles reddidit. summ. theol. II 14,87,3 p. 155 a ,45 quare ipse sit excusabilis et alius -is ac…