accusabilis

accusabilis, -e. 1 accusatione dignus, incusabilis, vituperabilis — anklagens-, tadelnswert: MLWCapit. Bened. 3,111 de accusatoribus ..., quorum vita est -isaccusabilis. MLWGerhoh. Sim. p. 250,21 per ipsam cupiditatem -esaccusabiles fiunt. MLWAlbert. M. bon. 185 p. 115,85 omnis actus laudabilis vel -isaccusabilis. MLWcael. hier. 9,5 p. 277^b,30 non faciunt angeli, ut homines sint magis -esaccusabiles (cf. p. 276^b,41). MLWmiss. 3,4,13 p. 88^b,8 diabolus accusabat fratres nostros ..., hoc est -esaccusabiles reddidit. MLWsumm. theol. II 14,87,3 p. 155^a,45 quare ipse sit excusabilis et alius -isaccusabilis. 2 ad incusationes promptus — zu Beschuldigungen neigend (cf. MLWl. 60): MLWAlbert. M. eth. 9,1,1 p. 560^a,14 impedimenta -emaccusabilem faciunt amicitiam.