Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
absone adv.
absone 1. fehlerhaft 2. dissonant 3. mißtönend — 1. defective 2. dissonant 3. to sound defectively 1 fehlerhaft — defective [s.XI-XII] LmL Ioh. Cott. mus. 15, 30: ut in ista antiphona „Petrus autem“. Nam cum cursum proti habeat idque diastemata eius atque systemata aperte demonstrent, nonnulli eam in hypate meson satis absone exire faciunt. 2 dissonant [s.XV] LmL Ioh. Keck 2 p. 322b: Venimus igitur ad eas diversi soni species, quas musici vel concordantes, vel ad minus non tam absone dissonantes reperiunt. LmL Conr. Zab. tract. BO 1: omni modo cavere debet dissonantiam illam, qua ultra debitam…