Eintrag · Lex. musicum Latinum
absone adv.
absone 1. fehlerhaft 2. dissonant 3. mißtönend — 1. defective 2. dissonant 3. to sound defectively 1 fehlerhaft — defective [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 15, 30: ut in ista antiphona „Petrus autem“. Nam cum cursum proti habeat idque diastemata eius atque systemata aperte demonstrent, nonnulli eam in hypate meson satis absone exire faciunt. 2 dissonant [s.XV] LmLIoh. Keck 2 p. 322b: Venimus igitur ad eas diversi soni species, quas musici vel concordantes, vel ad minus non []tam absone dissonantes reperiunt. LmLConr. Zab. tract. BO 1: omni modo cavere debet dissonantiam illam, qua ultra debitam rectitudinem vel deorsum plerique declinant vel sursum absone tendunt. 3 mißtönend — sounding in a defective manner [s.XV] LmLConr. Zab. tract. BN 1: hoc magnopere cavendum est, ne quis ... uniformiter voce sua uti praesumat semper scilicet pleno spiritu vel arteria plene aperta canendo ... disconveniens est ideo, quia nimis absone et insuaviter sonat in auribus auditorum.