Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ablatus adi.
adi. ablatus , -a, -um . 1 gener. i. q. mortuus — gestorben : Aldh. virg. II 2130 plangere ... -um ablatum maritum. Froum. carm. 36,18 plorat ... pueri ... mater -i ablati . 2 iur.: a raptus, furtivus — geraubt, gestohlen : Dipl. Arnulfi 188 p. 291,33 (spur. post 1065) dcc libras argenti pro capitalibus -is ablatis ... restituerunt. Chart. Tirol. notar. I 12 facturi racionem ... de rebus -is ablatis (521. ibid. al. ). b abalienatus, abrogatus — entfremdet , entzogen : Leg. Wisig. 2,1,21 -e ablate rei simpla redintegratione concessa. Capit. reg. Franc. 141,1 iustitiam faciant missi de rebus et …