Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
ēr st. N.
ēr , st. N.
- nhd.
- Erz, Eisen, Metall
- Hw.:
- vgl. mnl. eer, mnd. ēr (2)
- Q.:
- Kchr, Lucid, RWchr, Enik, GTroj, SHort, HvNst, WvÖst, Ot, TvKulm, BDan, HistAE, EvSPaul, Teichn (FB ēr), Boner, Flore, KvWSilv, KvWTroj, PassI/II, PleierGar, SchwPr, StRAugsb, Trist, UvEtzAlex, UvEtzAlexAnh, UvZLanz, VMos (1130/1140), Wartb, Wig
- E.:
- s. ahd. ēr (2) 9, st. N. (a), Erz; germ. *aiza-, *aizam, st. N. (a), Erz; s. idg. *ai̯os-, *ai̯es-, *h₂ai̯es-, Sb., Metall, Kupfer, Bronze, Pokorny 15; vgl. idg. *ā̆i- (4), *h₁ai-, *h₃ai-, V., brennen, leuchten, Pokorny 11
- W.:
- nhd. (ält.) Eher, N., Eher, Metall, Erz, DW 3, 48, DW2 8, 143
- R.:
- ein slac ist von ēre: nhd. ein Schlag trifft
- L.:
- Lexer 43a (ēr), Hennig (ēr), MWB 1, 1780 (ēr), LexerHW 1, 605 (êr), Benecke/Müller/Zarncke I, 438b (êr), LexerN 3, 151 (êr)