Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
zocke
1. ohne accusativ.
a. sô sun wir rucken unt zocken unt zucken: daʒ êret den tanz MS. 1,83. b. Îsengrîn zocken geriet Reinh. 764.
b. von dem daʒ sie ûʒ zochtin Jerosch. 167. a.
2. mit transitivem accusativ. jagen âne garn zu zocken Gr. w. 1, 498. den pflît si gerne zocken unz er hin vellet Pass. 294,7. daʒ dich der tievel zocke schausp. d. MA. 81. eine rote di daʒ volc dâ zockte durch leichte angriffe neckte, reizte Jerosch. 139. b. si wolde in zocken reizen Pass. 371,35. vgl. Pass. K. 362,76. — mit präpos. got wolde an sich zocken daʒ volc mit schônem wundere das. 532,46. — mit adverbialpräp. wie si wol konde ûf zocken aufreizen das. 460,22. den pfîl er ûʒ zochte Herb. 7091.
3. mit reflexivem accusativ. sich mit einem zocken hin und her ziehen, raufen Jerosch. 103. a. H. zeitschr. 3,499. — di (d. i. der) sich daʒ an zohte sich anmaßte, daʒ er si bedwingen mohte Pilat. 342. swer sich daʒ an wil zocken er habe grœʒer her gesehen, daʒ ist im selten sît geschehen W. Wh. 9,4.