Hauptquelle · Rheinisches Wb.
Wittchen
Wittchen witšə, –tjə, –e-, Pl. -əs Nfrk verstreut; vgl. auch Witz II, n.: 1. Lockruf u. Kosename für Tiere. a. witšə für Hühner, bes. für Küken Grevbr-Hochneuk , Erk-Vennr, Kemp-AmernSt-Georg Born, Mörs-Wallach . — b. -e- junge Ziege Geld-Straelen . — c. witχən Schweinchen Sol-Pattschd . — d. witšə Rufn. für einen Hund Rheydt-Giesenk . — 2. im Reim: Schille, welle, Wittje, Passmann Grittje (Grete), Fusel es min Lewe; wenn ek niet in den Hemmel komm, dann k. ek doch dernewe! Mörs-Rheinbg . Wise, w. Wittche geng en de Lade, woll för zwei Fennig Zocker han usf. Eusk-Eschw .