werpio

^*werpio (vue-, uue-, ve-, vor-, vur-, war-, wir-, -puo sim.), -ivi vel -ii, -ire.(got. wairpan, prov. vet. guerpir; cf. Stotz, Handb. 1,III §32.4 et A. Sousa Costa, Studien zum Althochdt. 21. 1993. p. 239qq.)form.:perf.:-iviv(i): MLWl. 44.-pi: MLWl. 66.-pui: MLWGesta Mett. cont. I 4 (var. l.).coniug. I.: MLWMLWMLWl. 54. p. 864, 1. 11. I proprie i. q. iactare – werfen (de re v. HRG V. p. 1266sqq. s. v. ‘Werfen’): MLWChart. Carinth. III 541 p. 220,10 (a. 1107) cultellum et festucam ... atque ramum arboris wa-viviwarpivivi et expulivi me exinde foras. II translate i. q. dimittere, renuntiare, resignare – aufgeben, verzichten (auf), Verzicht leisten: A t. t. iur.: 1 c. acc. vel enunt.: a in univ.: MLWCapit. reg. Franc. 28,3 omnem iustitiam et res proprietatis ... gurpivit atque proiecit Tassilo dux. MLWForm. Flav. add. 6 omnia wi-vitwirpivit. MLWAdemar. hist. 3,66 l. 84 (add. AL) curpivit Willelmus Vasnacum boscum. MLWDipl. Conr. III. 75 p. 133,35 quicquid ... exigebat, ... dux ipse wi-vitwirpivit. MLWChart. Lamb. Leod. 281 p. 358,5 allodium ... resignavit Uda ... et illud w-avitwerpiavit saepius. b accedente dat. vel ad, in c. acc. (vel abl.) i. q. cedere, tradere – abtreten, übergeben, übereignen: MLWFolcuin. Bert. 1,29 p. 49,29 (chart. a. 723) totum atque integrum (sc. quae possideo Rigobertus) de iure meo in iure et dominatione (sc. monasterii) ... per festucam tradidi atque vv-vivverpivi. MLWChart. Basil. A I 203 quicquid iuris habebam (sc. comes) ..., in manu ... archiepiscopi ... -ipivigueripivi. MLWHonor. III. registr. 21 p. 18,16 debet dominus W. ... reddere feodum suum et g-ireguerpire ad opus domini comitis. MLWChart. Laus. 913 ve-vitverpivit P. Escarinas medietatem ... casalis capitulo. MLWChart. Basil. A II 253 p. 330,20 g-vitguerpivit Iohannes in ... elemosinam ..., quicquid habebat. persaepe. v. et vol. II. p. 94,11.adde: MLWTrad. Altaerip. 40 (a. 1174) domui Alteripe ... g-piruntguerpirunt Humbertus et Osilius in campis, in pratis; ... habuerunt ... pro hac -cioneguerpicione sex solidos eqs. 2 refl. i. q. decedere de (bonis suis) – sich (seines Besitzes) entäußern: MLWActa reg. Burgund. 10 p. 109,12 (a. 908) quod ... se in omnibus recrediderunt et vue-eruntvuerpierunt venatores et supersilvatores. MLWDipl. Otton. III. 411 p. 845,33 se ipsi, Rolend et Ubertus ..., mater et filio, exinde wa-veruntwarpiverunt. MLWLeg. Lang. p. 595^b,15 adde: ‘warpi te’ (warpire, warpuate var. l.). MLWConst. imp. I 444 p. 655,14 me exinde foras expuli, gua-viguarpivi et absentem me feci (sc. Matilda comitissa). MLWChart. Carniol. I 67 p. 74,34 nos exinde foris expellimus, wa-vimuswarpivimus (unarpivimus ed.) et absasno fecimus. al. 3 absol.: MLWChart. Lamb. Leod. 72 (a. 1190) vo-veruntvorpiverunt omnes (sc. Albricus eiusque propinqui). MLWChart. Argent. 10 (MIÖG 29. 1908. p. 589,27) vendidisse Borchardum militem ... alodium suum ... wi-entibuswirpientibus omnibus heredibus et coheredibus suis. 4 c. abl. i. q. desistere – Abstand nehmen (von): MLWForm. Marculfi 2,18 nos ipsa causa per fistuco contra te visus sum w-issewerpisse (verpasse, vurpasse, vi-virpisse, uui-uuirpisse var. l.). B gener. i. q. deserere, relinquere – verlassen, aufgeben: MLWChron. Sigeb. cont. Aquic. a. 1200 Iohannes rex Anglorum g-vitguerpivit castella Wilcassini pagi, Gisortium ... et alia. cf. ^*awarpio.Weber