Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
wegeman st. M.
wegeman , st. M.
- nhd.
- „Wegemann“, Reisender, Wanderer
- ÜG.:
- lat. viator STheol
- Hw.:
- vgl. mnl. wechman
- Q.:
- Hiob (FB wegeman), GestRom, Gl, LS, PfzdHech, STheol (nach 1323)
- I.:
- Lüt. lat. viator?
- E.:
- s. wec, man
- W.:
- nhd. DW-
- L.:
- Lexer 311a (wegeman), FB 457b (wegeman), LexerHW 3, 725 (wegeman), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 48a (wecman)