Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
wagenwec st. M.
wagenwec , st. M.
- nhd.
- „Wagenweg“, Fahrweg, befahrbarer Weg, Fahrtstraße für wagen
- Hw.:
- vgl. mnl. wāgenwech, mnd. wāgenwech
- Q.:
- Enik (um 1272), Berth, SGPr (FB wagenwëc), SchwSp, Urk
- E.:
- s. wagen (2), wec
- W.:
- nhd. (ält.) Wagenweg, M., „Wagenweg“, DW 27, 479
- L.:
- Lexer 305b (wagenwec), Hennig (wagenwec), FB 452a (wagenwëc), WMU (wagenwec 462 [1281] 1 Bel.), LexerHW 3, 639 (wagenwec), Benecke/Müller/Zarncke III, 639b (wagenwec), LexerN 3, 399 (wagenwec)