Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
vrônedechan mhd. st. m.
mhd. st. m. — Graff III, 807 s. v. frôno.
urone-dechen: nom. sg. Gl 3,378,54 (Jd).
Erzdechant, der oberste der Dechanten (als Vertreter des Bischofs): archidecanus (vgl. dazu Duc. I, 364 f., Buchb. I, 615 f.).