Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
- Anchors
- 3 in 3 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 1
- Verweise raus
- 2
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
MittelhochdeutschVINCstm.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +2 Parallelbelege
VINC stm. ? funke. er mohte niht entwîchen des heiʒen fiures vinc (: rinc) Wolfdietr 745,3. H. heldb. 1,254. vgl. vanke,…
Verweisungsnetz
6 Knoten, 3 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit vinc
30 Bildungen · 21 Erstglied · 8 Zweitglied · 1 Ableitungen
vinc‑ als Erstglied (21 von 21)
Vincennes
Herder
Vincennes (wängsänn), Flecken bei Paris mit festem Schlosse, Artillerieschule, Staatsgefängnissen.
Vincens
Meyers
Vincens (spr. wängßāng), franz. Schriftstellerin, s. Barine .
Vincent
Meyers
Vincent , John Jervis, Graf von Saint V., s. Saint Vincent .
Vincent de Beauvais
Herder
Vincent de Beauvais (Wängsang dö Bowä), lat. Vincentius Bellovacensis, ein franz. Dominikaner des 13. Jahrh., Freund und Hausgenosse Ludwigs…
Vincent de Paul, St
Herder
Vincent de Paul, St. , (Wängsang dö Pol), einer der größten Helden der christlichen Liebe in unserm Zeitalter, Stifter der Lazaristen (s. La…
Vincentĭus
Meyers
Vincentĭus , 1) Heiliger, geb. zu Osca (Huesca) in Aragonien, Diakon des Bischofs Valerius von Saragossa, wurde 304 in Valencia Märtyrer. Di…
Vincentĭus Ferrer
Meyers
Vincentĭus Ferrer , s. Ferrerius .
Vincent, St
Herder
Vincent, St. , Vorgebirge, die Südwestspitze Portugals u. Europas; Rodneys Sieg 16. Jan. 1780; Jervis 14. Febr. 1797; Napiers 3. Juli 1833.
Vincenttag
Wander
Vincenttag 1. Vincent- und Paulitag schön Sonnenschein bringt reichen Segen an Frucht und Wein. 2. Wenn am Sanct Vincentstag ist klarer Sonn…
Vincent von Beauvais
Meyers
Vincent von Beauvais (lat. Vincentius Bellovacensis ), gelehrter Dominikaner in Beauvais, gest. um 1264, verfaßte auf Veranlassung Ludwigs I…
Vincenz
GWB
Vincenz [bisher nicht publizierter Wortartikel]
Vincenz N
Idiotikon
Vincenz N. Band 1, Spalte 877 Vincenz N. 1,877
Vincetoxĭcum
Meyers
Vincetoxĭcum , s. Cynanchum .
Vinckboons
Meyers
Vinckboons , David , niederländ. Maler, geb. 1578 in Mecheln, gest. 1629 in Amsterdam, war Schüler seines Vaters Philips V., mit dem er nach…
Vincke
Herder
Vincke , Friedr. Ludw. Wilh. Phil., Freiherr von, geb. 1774 zu Minden, seit 1795 preuß. Beamter, ging 1812 auf seine Güter nach Westfalen, w…
Vinckebooms
Herder
Vinckebooms , David, niederländ. Landschafts- u. Genremaler, geb. 1578 zu Mecheln, bildete sich zuerst bei seinem Vater, begab sich nach des…
Vincke, Ludw. frhr. v
DWBQVZ
Vincke, Ludw. frhr. v. *1774 Minden/Westf. †1844 Münster/Westf.
vincolaziun
LDWB1
vincolaziun [vin·co·la·ziụŋ] f. (-s) Fessel f.
vincolé
LDWB1
vincolé [vin·co·lę́] vb.tr. (vincolëia) 1 binden, verpflichten ( → LDWB1 lié) 2 ‹econ› festlegen, vinkulieren. ▬ vincolé mesi finanziars Gel…
vincolënt
LDWB1
vincolënt [vin·co·lënt] adj. (-nc, -a) bindend, verbindlich. ▬ iuridicamënter vincolënt rechtsverbindlich; nia vincolënt unver bindlich; vin…
Vinctura
Herder
Vinctura , lat., Vinctur, Binde, Bandage.
‑vinc als Zweitglied (8 von 8)
ervinc
KöblerMnd
ervinc , M. nhd. Erbe (M.) E.: s. erve (2), inc L.: MndHwb 1, 614 (ervinc), Lü 106a (ervink)
glēvinc
MNWB
glēvĩe(n)stāke , glēvingesstāke , glēvinc- , m. , Lanzenschaft.
glēvinc
KöblerMnd
glēvinc , M. nhd. Lanzenschaft Hw.: s. glēvīe, glēveninc, glēvinge E.: s. glēvīe, inc L.: MndHwb 1/2, 120 (glēvinc)
grasvinc
AWB
grasvinc mhd. st. m. ; vgl. mnl. grasvinke. gras-vink: acc. ( nom.? ) sg. Gl 3,30,50 ( Innsbr. 355, 14. Jh. ). Grasmücke, Sylvia ( hortensis…
grevinc
Lexer
grevinc stm. s. grebinc.
grēvinc
KöblerMnd
grēvinc , M. nhd. Dachs ÜG.: lat. meles Gl Hw.: s. grēvære Q.: Gl (13. Jh.) E.: s. graber, grēvære, grāven?, inc? L.: MndHwb 1/2, 160 (grēvi…
provinc
DWB
provinc- , s. provinz-.
venc, vinc
MNWB
venc, vinc, ° vienc, vonc, vunc, Pl. vengen, vingen, ° viengen, vongen, vungen; Part. (ge)vangen und (ausschließlich im Reim belegt) gevân. …
Ableitungen von vinc (1 von 1)
ervinc
KöblerMnd
ervinc , M. nhd. Erbe (M.) E.: s. erve (2), inc L.: MndHwb 1, 614 (ervinc), Lü 106a (ervink)