Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
vîlspân mhd. st. m.
mhd. st. m., nhd. feilspan; mnd. vîlspâne pl.
vil-spene: nom. pl. Gl 3,541,41 (Wien 2 524, 13. Jh.). 557, 38 (clm 615. Innsbr. 355, beide 14. Jh.).
Feilspäne, durch Bearbeiten von Metall, Eisen entstanden: vilspene ferrugo [, limatura (vgl. Diefb., Gl. 329 c), squama ferri idem, Alphita p. 64 b] Gl 3,541,41. vilspene ferrugenes (Hs. fenugenes) 557,38.