Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
vierlinc st. M.
vierlinc , st. M.
- nhd.
- „Vierling“, Vierfürst, Viertelpfennig, Viertel
- ÜG.:
- lat. quadrinus Gl, Voc
- Vw.:
- s. halp-, mülen-
- Hw.:
- vgl. mnl. vierlinc, mnd. vērlinc
- Q.:
- EvA (FB verlinc), Gl, MvHeilGr, NP, UrbHabsb, Urk (1287), Voc, WeistGr
- E.:
- ahd. fiorling* 1, st. M. (a), Vierfürst
- W.:
- nhd. Vierling, M., „Vierling“, DW 26, 303
- L.:
- Lexer 288b (vierlinc), Hennig (vierlinc), FB 428b (vierlinc), WMU (vierlinc 933 [1287] 10 Bel.), LexerHW 3, 341 (vierlinc), Benecke/Müller/Zarncke III, 308a (vierlinc)