Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
verdriez st. M.
verdriez , st. M.
- nhd.
- „Verdrieß“, Verdruss, Überdruss, Unwille
- ÜG.:
- lat. taedium Gl
- Hw.:
- vgl. mnl. verdriet, mnd. vördrēt*
- Q.:
- Kreuzf (1301), EvSPaul, Tauler, Schürebr (FB verdriez), Chr, Dür, Gl, GrBrev, Köditz, KPN, Laurin, LuM, Ugb
- E.:
- s. ver…, driezen
- W.:
- nhd. Verdrieß, M., „Verdrieß“, Verdruss, DW 25, 243
- R.:
- verdriez haben: nhd. genug haben
- L.:
- Lexer 268c (verdriez), Lexer 478b (verdriez), Hennig (verdriez), FB 411a (verdriez), LexerHW 3, 98 (verdriez), LexerN 3, 391 (verdriez)