ventilabrum

ventilabrum -i n. et ventilabium -i n. Ventil (bei der Orgel) — valve (on an organ) [s.XI?] LmLTheophil. 3, 84 p. 150: Hoc quoque sollerter procurandum est, ut in capite uniuscuiusque follis ante foramen fistulae suae cuprum tenue dependeat, quod spiraminis claudat aditum ita, ut, cum follis flando deponitur, illud cuprum [] se elevet et ventus pleniter exeat; cumque follis elevatur, ut per ventilabrum suum flatum resumat, illud cuprum os eius penitus claudat et ventum, quem emisit, redire non permittat. [s.XV] LmLArn. Zwoll. p. 24: omnia ventilabia debent in parte eorum inferiori, cum qua iungunt et claudunt fissuras, cooperiri cum corio albo similiter. ibid. al. LmLArn. Zwoll. p. 25: in portivis potest fieri duplex flabellum continue ventum ministrans, et tunc flabellum habet asserem medium, qui similiter habet ventilabium, et ducit superior pars flabelli ventum suum per alium conductum usque ad introitum ciste et tamen suum recipit ventum ab inferiori parte flabelli per quoddam ventilabium. ibid. al. LmLArn. Zwoll. p. 26 descr. cf. LmLTheobald, Kunsthandwerk p. 152; 400, adn. 23