Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
vêhedistel mhd. st. m.
mhd. st. m.
vehe-distel: nom. sg. Gl 4,414,11 (Berl. Lat. 4° 674, 13. Jh.; z. Fugenvokal vgl. Gröger § 14).
die weißgefleckte Mariendistel, Silybum Marianum Gaertn., vgl. Marzell, Wb. 2,308, Fischer, Pfl. S. 284, Pritzel-Jessen S. 377 f.: suco ardentis urtice perfundatur et vehedistel superponatur.
Vgl. fêhthistil.