Hauptquelle · Westfälisches Wb.
ūtbo¹nen
ūt-bo¹nen ⟨ Part. Prät.: ūtbont ⟩ ausfegen, ausspritzen. „ Un he kamm der wier düör, denn he har ne Maag, dao konn’n Iegel in nesten, un he har se ümmer in Uorder haollen — alle veer Wiäck met ollen Klaoren utböhnt “ ( WWB-Source:308:Wagenf Wagenf Münsterl. Hbll. II 72)