Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
uprichtig
Wossidia uprichtig 1. ehrlich, zuverlässig: 'redelichen, truweliken unnd uprichtigenn, wo eyneme framen gesellenn bohort, gehandelt' (1530) F. Crull Goldschm. VI; so uprichtig as 'n Kaustart Derb. 2, 130. 2. ä. Spr. gut, echt: 'ein Anker recht gutes aufrichtiges Schwedisches Tafelbier' (1795) Wi.